Holland Casino: verlies op renteswaps

AFM, Media, Rentederivaten, Renteswaps

Op 17 april kwamen het Financieele Dagblad en BNR met het nieuws dat Holland Casino over 2013 een flinke verliespost op rentederivaten heeft moeten incasseren. Het zou gaan om een bedrag van € 16 miljoen. In de uitzending van BNR werd Cadension gevraagd om toelichting daarop te geven, hoe het zo ver heeft kunnen komen.

De renteswaps van Holland Casino zijn volgens het jaarverslag over 2012 aangekocht in de periode 2006-2008, een periode waarin sowieso veel renteswaps werden afgesloten in Nederland. Deze renteswaps dienden ter afdekking van het renterisico van de variabelrentende financiering van Holland Casino. Holland Casino had een financiering die bestond uit een ‘term loan’ (€ 50 mln) en een ‘revolving loan'(€ 80 mln). Bij een term loan wordt het gehele bedrag voortdurend gebruikt; bij een term loan wordt een maximum bedrag vastgesteld en kan de onderneming naar behoefte opnemen (en eventueel tussentijds terugbetalen).

Het financieringsbeleid was afgestemd op het investeringsplan. Dat bleek voor een deel voort te komen uit huisvestingsplannen. De kredietruimte was daarop afgestemd, zodat op het moment dat het nodig was, de financiering direct beschikbaar was. Mogelijk werd daarvoor het meer flexibele deel van de financiering gebruikt, de ‘revolving loan’. Het lijkt erop dat de rentederivaten ook daarop zijn afgestemd. Want uit de berichtgeving komt naar voren dat door lagere investeringen een deel van de renteswaps ‘ineffectief’ werd. Dat investeringen lager uitvallen dan verwacht, komt vaker voor. Zeker tijdens de crisis zijn vele geplande vastgoedinvesteringen niet doorgegaan. Als voor die toekomstige financieringsbehoefte wel al renteswaps zijn afgesloten, dan loopt het bedrijf daarmee een risico; gaat de geplande investering niet door, dan is mogelijk de hoofdsom van de renteswaps hoger dan de hoofdsom van de onderliggende financiering. Dat is inderdaad ‘ineffectief’. Er is namelijk een rente gefixeerd op een deel van de financiering dat er niet is.

Meer algemeen is de vraag of een fixerend instrument als een renteswap (met een hoofdsom die niet zomaar tussentijds kan worden aangepast) geschikt is om renterisico’s af te dekken op een financiering waarbij de hoofdsom kan variëren.

Als dit inderdaad de oorzaak is van het probleem met de rentederivaten bij Holland Casino, dan is het interessant om te achterhalen hoe vastomlijnd de huisvestingsplannen destijds waren. Het lijkt er vooralsnog op dat bij de keuze van het financiële instrument onvoldoende rekening is gehouden met de onzekerheid in de investeringsplannen. Maar eerst zal er meer informatie beschikbaar moeten zijn om daarover een weloverwogen oordeel te kunnen geven.